قاطعه بقبله يبث فيه حبه و يطفي نار الذي اشعلته هي الصغيرة داخله
بعد عنها علشان تعرف تنتفس و قاله و هو بينهج جامد دليل على أن النار اللي في داخله لم تنطفي بعد و قاله
فهد / انا لازم اخذ شاور دلوقتي حالا

و جرى فهد اخد شاور لعل النار التي اشعلته هي الصغيره تنطفي
فهد خرج و روح دخلت وراه اخدت شاور و اتوضت و خرجت ل فهد اللي لقيتها فارش السجاده و بيستنها
ابتسمت روح ل فهد اللي بدالها نفس الابتسامة ووقفوا جنب بعض يصلوا سوا

خلصوا و اتعشوا و كالعادة فهد اخد روح في حضنه و ناموا هم الاتنين
مر الأسبوع بسرعه و رامي و فهد و روح قربوا من بعض اوي
فهد جهز نفسه ل السفر بس موش عارف ليه قلقان و ليه موش عاوز يسافر و خايف اوي

فهد برقه بيقول ل روح
فهد / خلي بالك من نفسك انا هرجع بكره على طول، ممكن بقا متزعليش و تبطلي دموعك اللي عايزه تنزل دي
روح بدموع أوشكت على نزوله
روح / يعني انت مسافر و اخد كمان رامي معاك و اخد ابيه حازم و ماما زينب و اسيل ف فرح عند قرايبكوا و هيباتوا هناك انهارده و انا هنا هقعد لوحدي و موش عايزني ازعل

فهد بحب / يا قلبي والله هكلمك كل شويه و انا ف الطريق علشان َتزهقيش و لا انا كمان ازهق و انا بسوق علشان خاطري بقا متزعليش، ممكن بقا امشي؟روح بحب / تروح و ترجع بالسلامه و ترجعوا كلكوا بالسلامه يارب

فهد حضن روح و عنده احساس غريب اوي و موش عايز يسيب روح أبدا و خرج من حضنها بالعافيه و ابتسملها ومشي و نادها على رامي
رامي كمان كان حاسس انه مخنوق و موش عارف ليه و هو كمان مكنش عايز يسيب روح

فهد و رامي قعدوا في العربيه و كل واحد فيهم سرحان و موش عارفين ليه قلقانين ع روح
و بصوا على روح نظره اخيره و حازم شغل العربيه و مشيوا و كل اما يبعدوا خوفهم غصبا عنهم بيزيد غافلين عن العنين الشريره اللي متابعهم اول بأول من الشباك و كانت هذه أعين يارا

يارا ابتسمت ابتسامه خبيثه على وجهه و طلعت تليفونه و قالت
يارا / يلا تعال نفذ، عايزاك تخلص عليه بكل وحشيه و تعذبها و بكل دم بارد

فهد و رامي مشيوا هم الاتنين و هم قلقانين و موش عارفين ليه

روح دخلت و هي زعلانه اوي و قلقانه و موش عارفه ليه دخلت قعدت في اوضته و فجأه تليفونه رن و طبعا ده كان فهد
روح ابتسمت و افتكرت و فهد بيقوله قبل ما يمشي
فلاش باك /