نهى : كنت فاكره انى بطيعك وبسمع كلامك ومش ده كان كلامك دايما بتتكلم عن الزوجه المطيعه

رؤوف : ايوه يانهى تطيعينى وتسمعى كلامى بس فى نفس الوقت احس ان ليكى شخصيه ليكى فكر ورأى كتيير اووى كان بيبقى نفسى اخد رأيك فى حاجات الاقاكى ماعندكيش رأى ولا رد فعل شويه شويه بطلت اخد رأيك واسمعك او حتى اتكلم معاكى

نهى : معاك حق بس لانى فعلا ماكنتش عارفه ارد عليك بأيه بس خلاص من هنا ورايح ترجع تاخد رأيي وهتلاقينى عندى رأى وهقاوح معاك من هنا للصبح
رؤوف : هههههههه اااه انا اللى جبته لنفسى
صباح اليوم التالى توجهت نهى الى المكتب رحب بها عم عبد الصبور كالعاده طلبت منه نهى فنجان القهوه كما تفضل واتجهت الى غرفه مكتب رؤوف

وقفت قباله النافذه تتابع بنظرها امواج البحر الهادئه
سمعت طرقا على الباب اجابت دون ان تلتفت خلفها : ادخل حطها عندك يا عم عبد الصبور
التفتت نهى لتجد ايمن يقف قبالها يرتدى حله سوداء وقد انبت شاربا وذقنا غير مهذبه يبدو على وجهه علامات السنين

انتصبت قامه نهى وقالت بتصلب : البقاء لله
رد ايمن بصوت خافت : البقاء لدين محمد
ظنت نهى انها تستمع لشخص آخر غير ايمن الذى كانت تعرفه فلا تلك نبره صوته والتى كانت تمتاز بحيويه مفرطه
ولا تلك نظره عينيه التى تبدو مكسوره

ولا تلك الفاظه فما كان يوما قريبا من الله حتى ينطق بأسم رسوله صلوات الله عليه وسلامه
سكتت نهى وشعرت بالاسى عليه اقترب منها ايمن : متشكر على البرقيه يانهى
نظرت له نهى وهى لا تدرى من اين علم انها من بعثتها فالبرقيه مذيله بأمضاء رؤوف

ابتسم ايمن بوهن وكأنما قرأ افكارها وقال : ماهو استحاله رؤوف يبعتلى يعزينى فى امى بعد اللى حصل حتى لو كان خرج من المستشفى
ثم استطرد بأهتمام وقال : هوه ازيه دلوقتى احسن؟ عم عبد الصبور قالى انه كان عنده امبارح بس مادخلش عشان رؤوف تعب وكان نايم

ردت نهى بهدوء : الحمد لله احسن بس الدكتور قال انه لسه شويه عشان يخرج
هز ايمن رأسه وقال بسخريه : مش غريبه يوم من الايام كنت انا وهوه اعز من الاخوات واتقلبت الايه بس على فكره ده حصل بسببكم
نهى : بسببنا؟؟!!!!!!
ايمن : ايوه انتم...................الستات

ضحك ايمن بتهكم وجلس بعدما شعر بالتعب ووضع رأسه بين كفيه
ظلت نهى واقفه وهى تنظر له بعجب

رفع ايمن رأسه وقال : الاول سلوى دخلت حياتى عشان تقرب من رؤوف ولما ماعرفتش حبت تدمر رؤوف عن طريقى وتاخد منى بعدها اللى كانت هتاخده من رؤوف وانا ماكنتش باصص للى هاخده من رؤوف اد ما انا كنت باصص ليكى من الاول .

.......من اول يوم شفتك فيه يانهى وانا بصارع نفسى بس للاسف شيطانى غلبنى وبقيت اصحى وانام وافكر فى اليوم اللى هيجمعنى بيكى

لولاكى انتى وسلوى وشيري كمان كنت انا ورؤوف فضلنا اعز اصحاب

نهى : طلعنى انا بره حسبتك من الستات كلهم يا ايمن انا غير .....انا مرات رؤوف من عشرين سنه فاتم وهفضل مراته لحد آخر يوم فى عمرى
وان ماكنش عشانه ولا عشانى يبقى عشان خاطر ولادى